در دسامبر 1994، بعد از پایه‌گذاری شبکه تارگستر وب، تیم برنرزلیو کارگروه مهندسی اینترنت (IETF)، مفهوم URL:Uniform Resource Locator را ارائه دادند.

به گفته وب‌سایت W3C، شبکه اینترنت فضای تبادل اطلاعات است و URL ابزار آدرس دهی در این فضا است. به عبارتی دیگر URL، تکنولوژی آدرس‌دهی در شبکه است.

URL مخفف عبارت Uniform Resource Locator است كه نشانى عمومى تمامى صفحات و منابع دیگر بر روى وب جهانى است. این عبارت در اصل IP، عبارت انتخابى و دامنه سایت را مشخص مى كند.
قدرت واقعى وب در توانایى آن در ایجاد ابر متن هایى است كه وابسته به اطلاعات است كه آن اطلاعات به صورتهاى صوت و عكس و... انیمیشن در یك كامپیوتر راه دور قرار داده شده است
www پهناور از یك آدرس شناخته شده به نام URL براى مشخص كردن موقعیت مكان خود استفاده مى كند.این اتصالات ابرمتن معمولا با خطى در زیر آن مشخص شده اند.

Uniform Resource Location آدرسى است كه WWW از آن براى پیدا كردن فایلها و اسناد كامپیوترها در روى اینترنت استفاده مى كند در مرورگر شما URL در قسمت آدرس با مرورگر شما تایپ شده است. یك مرورگر URL شامل قسمتهاى زیر است:
۱- معین كننده هویت
۲- معین كننده هویت و آدرس
۳- مسیر كامل فایل منحصر به فرد
URL چیزى است كه شما براى ساختن یك اتصال از یك صفحه وبى كه خودتان ایجاد كرده اید براى اتصال به اطلاعات دیگر قابل دسترسى بر روى اینترنت به آن احتیاج پیدا خواهید كرد.
یک URL شامل الگوی زیر است :

مسیر - و - نام - فایل / درگاه : دامنه//: پروتکل

 پروتکل: پروتکل یا طرح کاربردی هم‌سطح آدرس که توسط سرورو کاربر استفاده می‌شود.

دامنه: همان آدرس کاراکتری وب‌سایت یا آدرسIP  است.

درگاه: شماره درگاه پروتکل کنترل انتقال (TCP) است که سرور به‌واسطه آن به درخواست‌های ورودی پاسخ می‌دهد ولی نمایش آن در آدرس اختیاری است.

مسیر-و-نام-فایل: نام و مسیر سایت درخواست‌شده است که سرور مرجع آن‌را مدیریت می‌کند.